Παρασκευή 19 Απριλίου 2024
 
 

Αναζητηση

 
dev: single (post)
dev: content-post

Πίσω από τη μπάρα, ή πάνω σε αυτή

Ο Κάρολος Λίταινας, ιδιοκτήτης της μπυραρίας Bayern Bierhouse στη Γλυφάδα, σκιαγραφεί έξυπνα την ιστορία της μπύρας μέσα από την καλύτερή της φίλη: τη μπάρα!

Βαρέθηκα!

Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια. Θα ήθελα κάποια αλλαγή, κάτι να με δροσίζει και σύναμμα να έχει μια ξεχωριστή γεύση απ’ ότι μέχρι τώρα έχω συνηθίσει. Και να που η ευχή μου έγινε επιτέλους πραγματικότητα… το έτος 6000π.χ.

Κατ’ αρχήν να συστηθώ. Είμαι η μπάρα! Αυτή όπου πάνω μου επί αιώνες τώρα όλοι οι έμποροι και οδοιπόροι, στρατιώτες και πόρνες αφήνουν πίσω τα βάσανά τους, την ξενιτιά, τους μακρινούς δρόμους και τους πολέμους, για να απολαύσουν λίγη θαλπωρή και ζεστασιά.

Να μεθύσουν, να ξεχάσουν, να αφεθούν στην αγκαλιά μου. Το έτος 6000 π.χ. λοιπόν. Εκεί που ήμουν στη ρουτίνα, μπαίνει μια παρέα από Σουμέριους, πολεμιστές. Το αφεντικό μου ήταν έτοιμο να τους σερβίρει, όταν αυτοί έβγαλαν από το σάκο τους ένα λευκό φλασκί αρνιού και φώναξαν δυνατά SIKARU!!! Όλοι τότε γύρισαν και κοίταξαν περίεργα τους στρατιώτες. Έτσι γεννήθηκε ο ζύθος. Η μπύρα η αγαπημένη. Το θεϊκό ποτό με τη σπιρτάδα που κανένα άλλο δεν είχε γνωρίσει. Από τότε η ζωή μου σαν μπάρα άλλαξε. Γέμισε χρώμα, γεύση και άρωμα. Ώσπου ήρθαμε στο 1400 π.χ. στην Αίγυπτο.

Εδώ είμαι μια υπαίθρια μπάρα στην Γκίζα στον ήλιο. Τότε είδα κάποιον να τη φέρνει. Την ακούμπησε πάνω μου και κατάλαβα πως αυτό το χρυσαφί υγρό το ήξερα. Το θυμόμουν! Ευτυχισμένοι Αιγύπτιοι, μόλις γνωρίσατε την μπύρα.

Θυμάμαι όταν έπιασα δουλειά σε ένα χάνι, στην Βαβυλωνία. Οι χαρές και τα γλέντια ήταν σε καθημερινή βάση στα φόρτε τους, και εγώ μονίμως βρεγμένη με μπύρα. Ο θεός Νινάμπα, να σ’ έχει καλά και οι άνθρωποι να σε τιμούν.

Έτος 700 π.χ. Φρυγία. Έχω βάλει τα καλά μου. Με καθαρίσανε και με γυαλίσανε, γιατί σήμερα θα έχουμε επίσημους καλεσμένους. Τον Μίδα τον βασιλιά μας. Σπάνια βγαίνει απ’ τα ανάκτορα, και όταν αυτό συμβεί, θα είναι για να πολεμήσει ή για να απολαύσει επάνω μου, μια ιριδίζουσα χρυσοκόκκινη μπύρα. Έτσι, σιγά-σιγά σε κάθε λαό, στους Έλληνες, στους Ρωμαίους, τους Γαλάτες και σε όλες τις μπάρες της γής, το τιμώμενο ποτό ήταν η μπύρα.

Αυτά θα ήταν λίγα απ’ όσα θα μπορούσε να μας πεί μια μπάρα από τη ζωή της. Η δική μου μπάρα πάντως, σεβόμενη την ιστορία των προγόνων της, τιμά, σέβεται και βάζει πάντα τη μπύρα εκεί που της αξίζει. Επάνω της…